This word appears only once in the corpus of Philippine vocabulary.
It is in the Edgardo M. Reyes novel Sa Mga Kuko ng Liwanag.
Sa simula, siya’y isang kalansay na nakatalalan sa hangin.
That sentence has been translated in a literary fashion as follows: In the beginning, it was a skeleton struggling in the air.
The root word appears to be talala / talalan, defined in Tagalog as “mga unang hakbang ng isang bata o isang galing sa sakit” (the first steps of a child or convalescent recovering from illness).
GUSALI
Sa simula, siya’y isang kalansay na nakatalalan sa hangin. Isang matayog, buhaghag na bunton ng patapong mga piraso ng tablang gato, mabukbok, masalubsob, pilipit, kubikong, na pinagpaku-pako nang patayo, pahalang, patulibas, kabit-kabit nang walang wawa, tulad ng kahig-manok sa lupa, at dito’y sisingit ang mga tadyang na bakal at ang mga yero at mga playwud at mga lawanit upang saluhin ang buhos ng labusaw na halo ng tubig, graba, buhangin at semento, at ang malabsang sangkap ay sisiksik at titigib sa hulmahan, matutuyo, titigas, yayakap sa mga tadyang na bakal at sa mga bitukang tubo. Bawat buhos ng malabsang sangkap ay karagdagang laman sa kanyang katawan, karagdagang guhit sa tutunguhing anyo. Untin-unting mapapalis ang mga kalansay na kahoy, kasabay ng unti-unting paglapad at pagtaas ng katawang konkreto. Kikinisin siya, dadamitan ng salamin, tisa, marmol at pormika, hihilamusan ng kulay upang umalindog ang kanyang balat. At sa kanyang ganap na pagkaluwal ay bibinyagan siya, at ang pangalan niya’y iuukit sa tanso.
Sa simula, siya’y isang kalansay na nakatalalan sa hangin. Pagyayamanin siya, maglalaman at lulusog sa dilig ng pawis at dugo. At siya’y matatayo nang buong tatag, lakas at tibay, naghuhumindig at nagtutumayog sa kapangyarihan, samantalang sa kanyang paanan ay naroon at lugmok, lupaypay, sugatan, duguan, nagtitingala sa kanyang kataasan, ang mga nagpala sa kanya.
Sa simula, siya’y isang kalansay na napahahabag, at nagwawakas na isang makapangyarihan, palalong diyos.
