► PREAMBLE ► ARTICLE I - National Territory ► ARTICLE II - Declaration of Principles and State Policies ► ARTICLE III - Bill of Rights ► ARTICLE IV Citizenship ► ARTICLE V - Suffrage ► ARTICLE VI - Legislative Department ► ARTICLE VII - Executive Department ► ARTICLE VIII - Judicial Department ► ARTICLE IX - Constitutional Commissions ► ARTICLE X Local Government ► ARTICLE XI - Accountability of Public Officers ► ARTICLE XII - National Economy and Patrimony ► ARTICLE XIII - Social Justice and Human Rights ► ARTICLE XIV - Education, Science and Technology, Arts, Culture & Sports ► ARTICLE XV - The Family ► ARTICLE XVI - General Provisions ► ARTICLE XVII - Amendments or Revisions ► ARTICLE XVIII - Transitory Provisions
Below is a side-by-side presentation of Article Sixteen (16) of the 1987 Philippine Constitution in the Filipino language and in English.
| ARTIKULO XVI | ARTICLE XVI |
|---|---|
| MGA TADHANANG PANGKALAHATAN | General Provisions |
| SEKSYON 1. Ang bandila ng Pilipinas ay dapat na pula, puti, at bughaw, na may isang araw at tatlong bituin, na dinadakila at iginagalang ng sambayanan at kinikilala ng batas. | SECTION 1. The flag of the Philippines shall be red, white, and blue, with a sun and three stars, as consecrated and honored by the people and recognized by law. |
| SEKSYON 2. Ang Kongreso, sa pamamagitan ng batas, ay maaaring magpatibay ng isang bagong pangalan ng bansa, isang pambansang awit, o isang pambansang sagisag, na pawang tunay na naglalarawan at sumisimbulo ng mga mithiin, kasaysayan, at mga tradisyon ng sambayanan. Ang nasabing batas ay dapat magkabisa lamang pagkaratipika ng sambayanan sa isang pambansang referendum. | SECTION 2. The Congress may, by law, adopt a new name for the country, a national anthem, or a national seal, which shall all be truly reflective and symbolic of the ideals, history, and traditions of the people. Such law shall take effect only upon its ratification by the people in a national referendum. |
| SEKSYON 3. Hindi maaaring ihabla ang Estado nang walang pahintulot nito. | SECTION 3. The State may not be sued without its consent. |
| SEKSYON 4. Ang Sandatahang Lakas ng Pilipinas ay dapat buuin ng isang armadong pwersa ng mga mamamayan sa sasailalim ng pagsasanay militar at maglilingkod ayon sa maaaring itadhana ng batas. Ito ay dapat magpanatili ng isang regular na pwersang kinakailangan para sa kaseguruhan ng Estado. | SECTION 4. The Armed Forces of the Philippines shall be composed of a citizen armed force which shall undergo military training and serve, as may be provided by law. It shall keep a regular force necessary for the security of the State. |
| SEKSYONS 5. (1) Ang lahat ng mga miyembro ng sandatahang lakas ay dapat manumpa nang taimtim o magpatotoo na ipagsasanggalang at ipagtatanggol ang Konstitusyong ito. (2) Dapat patatagin ng Estado ang diwang makabayan at makabansang kamalayan ng militar, at ang paggalang sa mga karapatan ng mga mamamayan sa pagtupad ng kanilang tungkulin. (3) Ang propesyonalismo sa sandatahang lakas at sapat na remunerasyon at mga benepisyo ng mga miyembro nito ang dapat maging pangunahing kaabalahan ng Estado. Ang sandatahang lakaat ay dapat mabukod sa mga pulitikang partisan. Walang sino mang miyembro ng militar ang dapat na tuwiran o di tuwirang makilahok sa alin mang gawaing pampulitikang partisan, maliban sa pagboto. (4) Ang sino mang kaanib ng sandatahang lakas na nasa aktibong paglilingkod ay hindi kailanman dapat hirangin o italaga sa alin mang tungkulin sa isang katungkulang sibilyan sa Pamahalaan gayon din sa mga korporasyong ari o kontrolado ng pamahalaan o sa alin mang mga sangay nila. (5) Hindi dapat ipahintulot ng mga batas sa pagreretiro ng mga pinunong militar ang pagpapalugit sa kanilang paglilingkod. (6) Ang mga pinuno at mga tauhan ng regular na pwersa ng sandatahang lakas ay dapat i-recruit nang proporsyonal mula sa lahat ng lalawigan at mga lungsod hangga't maaari. (7) Ang panunungkulan ng Chief-of-Staff ng Sandatahang Lakas ay hindi dapat lumampas sa tatlong taon. Gayon man, sa panahon ng digmaan o iba pang kagipitang pambansa na idineklara ng Kongreso, maaaring palugitan ng Pangulo ang gayong panunungkulan. | SECTION 5. (1) All members of the armed forces shall take an oath or affirmation to uphold and defend this Constitution. (2) The State shall strengthen the patriotic spirit and nationalist consciousness of the military, and respect for people’s rights in the performance of their duty. (3) Professionalism in the armed forces and adequate remuneration and benefits of its members shall be a prime concern of the State. The armed forces shall be insulated from partisan politics. No member of the military shall engage directly or indirectly in any partisan political activity, except to vote. (4) No member of the armed forces in the active service shall, at any time, be appointed or designated in any capacity to a civilian position in the Government including government-owned or controlled corporations or any of their subsidiaries. (5) Laws on retirement of military officers shall not allow extension of their service. (6) The officers and men of the regular force of the armed forces shall be recruited proportionately from all provinces and cities as far as practicable. (7) The tour of duty of the Chief of Staff of the armed forces shall not exceed three years. However, in times of war or other national emergency declared by the Congress, the President may extend such tour of duty. |
| SEKSYON 6. Dapat magtatag at magpanatili ang Estado ng isang pwersa ng pulisya na pambansa ang saklaw at sibilyan ang uri na pangangasiwaan at pamamahalaan ng isang pambansang komisyon ng pulisya. Ang awtoridad ng mga tagapagpaganap ng lokal sa mga unit ng pulisya sa kanilang hurisdiksyon at itatadhana ng batas. | SECTION 6. The State shall establish and maintain one police force, which shall be national in scope and civilian in character, to be administered and controlled by a national police commission. The authority of local executives over the police units in their jurisdiction shall be provided by law. |
| SEKSYON 7. Ang Estado ay dapat maglaan ng kagyat at sapat na pangangalaga, mga benepisyo, at iba pang mga anyo ng tulong sa mga beterano ng digmaan at mga beterano ng mga kampanyang militar, kanilang mga balo at mga naulila. Dapat ilaan ang mga pondo para rito at ang nararapat na pagsasaalang-alang ay dapat ipagkaloob sa kanila sa disposisyon ng mga pambayang lupaing sakahan at, sa nararapat na mga kalagayan, sa pagsasagamit ng mga likas na kayamanan. | SECTION 7. The State shall provide immediate and adequate care, benefits, and other forms of assistance to war veterans and veterans of military campaigns, their surviving spouses and orphans. Funds shall be provided therefor and due consideration shall be given them in the disposition of agricultural lands of the public domain and, in appropriate cases, in the utilization of natural resources. |
| SEKSYON 8. Upang mapataas ang mga pensyon at iba pang mga benepisyong nararapat kapwa sa mga retirado ng pamahalaan at nga mga pribadong sektor, ito ay dapat repasuhin ng Estado sa pana-panahon. | SECTION 8. The State shall, from time to time, review to upgrade the pensions and other benefits due to retirees of both the government and the private sectors. |
| SEKSYON 9. Dapat pangalagaan ng Estado ang mga mamimili labas a mga katiwalian sa kalakalan at sa mga sub-standard o mga mapanganib na mga produkto. | SECTION 9. The State shall protect consumers from trade malpractices and from substandard or hazardous products. |
| SEKSYON 10. Dapat maglaan ang Estado ng patakarang pangkapaligiran para sa lubusang pagpapaunalad ng kakayahang Pilipino at sa pamamagitan ng mga instrukturang pangkomunikasyon na angkop sa mga pangangailangan at mga lunggatiin ng bansa batay sa pagtakaran na gumagalang sa kalagayan ng pananalita at ng pamahayagan. | SECTION 10. The State shall provide the policy environment for the full development of Filipino capability and the emergence of communication structures suitable to the needs and aspirations of the nation and the balanced flow of information into, out of, and across the country, in accordance with a policy that respects the freedom of speech and of the press. |
| SEKSYON 11. (1) Ang pagmamay-ari at pamamahala ng mass media ay dapat na limitado lamang sa mga mamamayan ng Pilipinas, o sa mga korporasyon, mga kooperatiba, o mga asosasyong ganpa na ari at pinamamahalaan ng gayong mga mamamayan. Dapat regulahin o ipagbawal ng Kongreso ang mga monopoly sa komersyal na mass media kapag hinihingi ng kapakanang pambayan. Hindi dapat pahintulutan ang mga kombinasyong pumipinsala sa kalakalan o sa kompitensyang di makatwiran. (2) Ang industiya ng advertising na nakikintalan ng kapakanang pambayan, ay dapat regulahin ng batas para sa proteksyon ng mga mamimili at sa pagtataguyod ng kagalingang panlahat. Ang mga mamamayan o mga korporasyon o mga asosasyong Pilipino lamang na pitumpung porsyento man lamang ng kapital ay ari ng gayong mga mamamayan ang pahihintulutang pumasok sa industriya ng advertising. Ang paglahok ng mga dayuhang mamumuhunan sa namamahalang mga kalupunan ng mga entity sa nasabing industriya ay limitado sa kanilang katumbas na sapi sa puhunan niyon, at lahat ng mga pinunong tagapagpaganap at tagapamahala ng nasabing mga entity ay kinakailangang mga mamamayan ng Pilipinas. | SECTION 11. (1) The ownership and management of mass media shall be limited to citizens of the Philippines, or to corporations, cooperatives or associations, wholly-owned and managed by such citizens. The Congress shall regulate or prohibit monopolies in commercial mass media when the public interest so requires. No combinations in restraint of trade or unfair competition therein shall be allowed. (2) The advertising industry is impressed with public interest, and shall be regulated by law for the protection of consumers and the promotion of the general welfare. Only Filipino citizens or corporations or associations at least seventy per centum of the capital of which is owned by such citizens shall be allowed to engage in the advertising industry. The participation of foreign investors in the governing body of entities in such industry shall be limited to their proportionate share in the capital thereof, and all the executive and managing officers of such entities must be citizens of the Philippines. |
| SEKSYON 12. Ang Kongreso ay maaaring magtatag ng isang kalupunang magpapayo sa Pangulo tungkol sa mga patakarang may kinalaman sa mga katutubong pamayanang kultural, na mula sa naturang mga pamayanan ang nakakarami sa kanila. | SECTION 12. The Congress may create a consultative body to advise the President on policies affecting indigenous cultural communities, the majority of the members of which shall come from such communities. |
Ang isang sulat na ito maganda para sa mga sutudyante na katulad ko na kailangan mapag aralan ang bawat article ng pilipinas, Malalaman mo dito kong gaano kahalaga at ano ang mga nangyayari sa bansa natin noon.
Thank you for this statement!
Godbless